Esnek kaya düşmesi koruma bariyeri

1. KAPSAM Bu şartname, [proje adı] kapsamında [km / kesim] arasında kaya düşmesine karşı yapılacak esnek koruma bariyerlerinin malzeme, imalat, montaj ve kabul koşullarını kapsar. 2. SİSTEM VE ENERJİ SINIFI 2.1 Bariyer, EAD 340059-00-0106 (önceki ETAG 027) kapsamında, akredite bir kuruluşça 1:1 ölçekli çarpma deneyi ile belgelenmiş olacaktır. 2.2 Azami enerji seviyesi (MEL) en az [MEL] kJ, hizmet enerji seviyesi (SEL) en az [SEL] kJ olacaktır. İki değer EAD 340059-00-0106 Tablo 2'deki kategori çiftlerinden seçilir; tabloda MEL, SEL'in en az üç katıdır. 2.3 Nominal bariyer yüksekliği en az [h] m olacaktır. Yükseklik, sahada ölçülen sıçrama yüksekliği ve yörünge analizi sonucuna göre belirlenir. 2.4 SEL 1 çarpmasından sonra, blok çıkarılmadan ölçülen kalan yükseklik nominal yüksekliğin en az yüzde yetmişi olacaktır. MEL çarpması sonrası kalan yükseklik kategorisi [A / B / C] olarak beyan edilecektir. Bariyerin azami uzaması [m] değerini aşmayacak; korunan varlığa bırakılan mesafe bu değere göre belirlenecektir. 2.5 Sistemin CE işareti, performans beyanı, atıf yapılan Avrupa Teknik Değerlendirmesi belgesi ve montaj kılavuzu teklifle birlikte sunulacaktır. Nominal yükseklik, azami uzama, yanal boşluk ve temele etkiyen kuvvetler performans beyanında değil bu değerlendirme belgesinde bulunur. Performans beyanı enerji kategorisini, MEL ve SEL değerlerini ve MEL çarpması sonrası kalan yükseklik kategorisini içerir. Şantiyeye gelen malzemenin seri numaraları ve ETA numarası üreticiden ve EOTA kayıtlarından doğrulanır; teslim dosyasında ürün kılavuzu, bakım kılavuzu ve ankraj kuvvetleri tablosu da bulunur. 3. MALZEME 3.1 Tutucu ağ: yüksek mukavemetli çelik telden üretilmiş halka ağ veya sistem beyanında tanımlı ağ tipi. Tel çekme dayanımı en az [1.570 / 1.770] N/mm² (yüksek mukavemetli tel ağda 1.770 N/mm²; halka ağda sistem beyanına göre). Ağ göz açıklığı 200 × 200 mm'den büyükse ikinci bir ağ katmanı kullanılır. 3.2 Direkler: sistem beyanına uygun profil ve çelik sınıfı; tabanda menteşeli bağlantı. 3.3 Halatlar ve enerji sönümleyici elemanlar: sistem beyanında tanımlı tip ve çap; sönümleyiciler değiştirilebilir olacaktır. Taşıyıcı ve gergi halatları TS EN 12385-4 kapsamında, tel çekme dayanımı sınıfı en az 1.770 N/mm², kaplaması TS EN 10264-2 sınıf [A / B]; halat uçları preslenmiş ya da TS EN 13411 kapsamında kelepçeli olacaktır. 3.4 Korozyon koruması: direk, plaka ve bağlantı parçalarında TS EN ISO 1461 kapsamında sıcak daldırma galvaniz; tel, ağ ve halatta TS EN 10244-2 kapsamında çinko veya çinko-alüminyum kaplama; ya da sistem beyanında tanımlı eşdeğer kaplama. Kaplama sınıfı: [sınıf]. Küçük bağlantı parçaları TS EN ISO 4042 kapsamında elektro-galvaniz kaplı olabilir. 3.5 Bileşenler tek üreticiye ait ve deneyi yapılmış sistemin parçası olacaktır; farklı üreticilerin parçaları karıştırılamaz. 4. ANKRAJLAR 4.1 Ankraj tipi, çapı, boyu ve enjeksiyon harcı, zemin etüdü ve sistem beyanındaki tasarım kuvvetlerine göre projede verilir: [tip / çap / boy]. 4.2 Ankraj uygulaması, ankraj tipine göre TS EN 1537 (zemin ankrajları) veya TS EN 14490 (zemin çivileri) kapsamında yapılır; enjeksiyon basıncı ve harç karışımı kayıt altına alınır. 4.3 Ankraj kabul deneyi (çekme deneyi): toplam ankraj sayısı 100'e kadar en az 3, 100–200 arasında 5, 200'ün üzerinde toplamın %1'i kadar ankraj, her karakteristik zemin katmanında en az bir tane olacak şekilde denenir. Deney yükü en az tasarım yükü ([1,0–1,5] katı) olup kademeli uygulanır; sonuçlar tutanakla teslim edilir. 5. MONTAJ 5.1 Montaj, sistem üreticisinin montaj kılavuzuna ve yüklenici tarafından hazırlanan montaj planına uygun yapılır. 5.2 Erişim gerektiren kesimlerde tecrübeli uzman personel ile halatlı erişim yöntemi uygulanır; iş güvenliği planı önceden onaylanır. 5.3 Hat güzergâhı, direk yerleri ve ankraj noktaları aplikasyon sonrası kontrol mühendisi onayına sunulur. 5.4 Direk aralığı, sistemin ETA'sında belgelenen aralıkta ([6–12] m) kalır; hat boyunca nominal yüksekliği korumak için yer yer değiştirilebilir, ortalama [10] m alınır. Taban plakasının düz oturamadığı yerlerde beton ayak detayı projede verilir. 6. ÖLÇÜM VE KABUL 6.1 Montaj öncesi: şev geometrisi, blok boyut dağılımı ve süreksizlik ölçümleri kayıt altına alınır. 6.2 Montaj sonrası: direk düşeyliği, halat ön germe değerleri, ağ örtüsü ve sönümleyici konumları kontrol edilir. 6.3 Yüklenici, montaj sonu raporunu fotoğraf ve koordinat künyesiyle birlikte teslim eder. Geçici kabul, sistem üreticisinin teknik personeli ya da bağımsız bir bariyer uzmanı nezaretinde yapılır; teslim dosyasında çarpma deneyi raporu, ürün kılavuzu ve bakım kılavuzu bulunur. 6.4 Metraj, projedeki bariyer hattı uzunluğu (m) üzerinden yapılır; ankraj adedi ayrı kalemdir. 7. BAKIM 7.1 İlk kontrol kabuldür. Normal çevre koşullarında yılda en az bir dönemsel kontrol yapılır; sık kaya düşmesi olan hatlarda kontroller kış öncesi ve kış sonrası tekrarlanır (üretici bakım kılavuzu). Yüklenici kontrol listesini ve olay sonrası müdahale yönergesini teslim eder. 7.2 Her bildirilen ya da kayda geçen olaydan sonra derhal muayene yapılır; kalan yükseklik ölçülür ve kaydedilir. 7.3 Çarpma sonrası hasarlı sönümleyici ve ağ panelleri özdeş parça ile değiştirilir; kesitinin yaklaşık %10'undan fazlası korozyon ya da mekanik hasarla etkilenmiş halat ya da halat bölümü değiştirilir.